10.stycznia.2006

Nie pisałam przez 5 ostatnich dni, ponieważ Bill więził mnie w swoim domu. Zostałam u niego na noc, a on mnie nie wypuścił. Na szczęście on też jest ćpunem, więc miałam pod dostatkiem dragów, a potem znalazłam żyletkę więc mogłam się też ciąć.

-Kate, dobrze się czujesz??

-Jestem głodna, Bill.

-Na co masz ochotę??

-Na pierogi z kapustą i z grzybami.  Masz??

-Zobaczę. - usłyszałam jego oddalające się kroki. - No są. - powiedział po 10 minutach. - Dużo ich chcesz??

-Tak z 5, 6.

-Dobrze. - wrócił po półgodzinie z talerzem. - Masz.

-Bill, zaczekaj.

-Co chcesz??

-Dlaczego mnie tu więzisz??

-Chcę mieć cię na własność.

-Ja ciebie też. - powiedziałam po chwili.

-Kocham cię, Kate. - zgarnął pasemko moich blond falowanych włosów.

-Ja ciebie też, Bill. - zaczęłam głaskać go po głowie.

-Jeśli chcesz, Kate, możemy iść do twojego domu po rzeczy i przeprowadzisz się do mnie, chcesz??

-Bardzo. - pocałowałam go w czoło. - Ale najpierw zjem, dobrze??

-Dobrze. - wyszedł z pokoju, a ja zjadłam obiad.  Mama i tata spokojnie przyjęli wiadomość o mojej przeprowadzce.  Wzięłam z Billem wszystkie rzeczy i poszliśmy z powrotem do niego. Rzuciliśmy się na łóżko w jego pokoju i uprawialiśmy seks.  Bill był namiętny, brutalny i wiedział, czego mi trzeba. Potem on zasnął, a ja zeszłam do kuchni. Zjadłam coś i piłam wodę.

-Billy, kochanie, to ja, Susan! - krzyczała Susan z korytarza. - Czemu tu jest tak ciemno?? A ty co tu robisz?? - krzyknęła, gdy była już w kuchni.

-Ja tu mieszkam.

-Jakto mieszkasz?? Billy, gdzie jet Billy??

-Śpi, więc przestań wydzierać swoją umalowaną mordę.

-Jak śmiesz mówić tak o mnie?!

-Tak jak ty mówiłas o mnie, więc zamknij ryja i się wynoś! - złapałam za kołnierz jej kurtki i wyrzuciłam ją z domu. - I nie wracaj tu więcej, ty wytapetowana ruro! - krzyknęłam za nia i zamknęłam drzwi.

-Kate, co tu się działo?? - zapytał zaspany Bill, który był jedynie w długich dżinsach.

-Susan.

-Wyrzuciłaś ją?!

-A co miałam zrobić?

-Grzeczna dziewczynka. - przytulił mnie i razem poszliśmy zrobić sobie kolację.

2.stycznia.2006

Spędziłam u niego noc. Jestem szczęśliwa, bo po raz pierwszy nie był taki chłodny i obojętny. Był czuły i delikatny, a jednocześnie brutalny i namiętny.
To była najpiękniejsza noc w moim życiu.
Był chłodny ranek, godzina ok. 5:30. Była jeszcze mgła. Dochodziłam ulicą Jagielońską do domu. Zostawiłam Billa pół-nagiego w łóżku, a sama szłam do domu. W końcu doszłam do domu i otworzyłam drzwi. Było tam jak zawsze ciepło. Rozebrałam się w holu i poszłam do swojego pokoju. Rozciągnęłam się na łóżku i przykryłam kocem. Obudził mnie Bill.
-Kate, obudź się. - całował mnie po szyi i twarzy.
-Co się stało, Bill? - zapytałam.
-Uciekłaś ode mnie. Powienienem się obrazić. - zaciągnęłam go do swojego łóżka.
-To się nie obrażaj. - przytuliłam go.
-Udobruchaj mnie, Kate.
-Ahh, Bill... - wtuliłam się w niego i zasnęłam. Było mi ciepło, zapomniałam o żyletce i narkotykach. Zapomniałam o bólu, smaku amfetaminy i uczucia spływającej ciepłej krwi. Zapomniałam o świecie.
-Kate, masz gościa. - powiedziała mama. Zrzuciłam z siebie resztki snu i wstałam. Potem zeszłam na dół, gdzie stała Mona.
-Cześć, Mona, co się stało?
-Słuchaj, nie mam czasu. Wyjdźmy na dwór. - założyłam buty i kurtkę i razem z nią wyszłyśmy. - Wszyscy już wiedzą.
-O czym?
-O tym, że bierzesz. Zresztą, nie trzeba było nic mówić, bo wszystko było widać. Przychodziłaś do szkoły naćpana, z zakrwawionym rękawem. Myślałaś, że długo utrzyma się to w tajemnicy?
-O czym ty mówisz?
-Aaa, ty udajesz, że nie wiesz. Albo będziesz przychodzić do szkoły normalnie, albo zostaniesz zawieszona w prawach ucznia.
-Co ty kurwa pierdolisz?? Jaka kurwa zawieszona??
-Kate, to nie ja ustalam prawa i obowiązki, tylko dyrektor. Masz tu pismo, może uwierzysz. - dała mi kopertę i oddaliła się. Otworzyłam kopertę w domu. Wkurzyłam się, podarłam pismo na strzępy i wyrzuciłam do śmieci. Poszłam do toalety i naćpałam się. Potem wróciłam do Billa. Wtuliłam się w niego mocniej i zasnęłam. Obudziłam się, jak Bill głaskał mnie po głowie.
-Coś się stało? - jego ton był chłodny i obojętny. Przestraszyłam się.
-Nie... - wtuliłam sie w niego najmocniej jak potrafiłam.
-Kocham cię. - ton jego głosu był teraz ciepły i czuły.
-Ja ciebie też.
-Muszę iść.
-Nic nie musisz. Zostań, proszę. Albo pójdziemy do ciebie.
-Nieee... Nie... Nie możemy...
-Dlaczego?
-Booo.... Czeeeka tam na mnie moja... eee.... dziewczyna...
-Cooo? - odsunęłam się od niego.
-Moja dziewczyna...
-Dlaczego mi nie powiedziałeś, że masz dziewczynę?